Tuesday, 11 February 2014

கலங்கரை விளக்கம்.



கலங்காதே
நீ கலங்கரை விளக்கம்

கடல் கடந்த வரலாறு
காலச் சக்கரத்திலிருந்து
கழன்று போயிருக்கலாம்.

நேற்றுவரை நிமிர்ந்த மரங்களும்
நேர்த்தியாய் கிளைவிடும் சாலைகளும்
ஊமையாய் மௌனித்திருக்கலாம்

வந்தேறிகள் என்ற தோட்டாக்கள்
எட்டுத் திசைகளிலும் எதிரொலித்து
காது மடல்களைக் கிழித்து
இதயத்தைத் துளை போடலாம்

அரை நூற்றாண்டு வாழ்க்கையை
விழுங்கிய பின்னும்
வறுமை நமது உடல்முழுவதும்
தீப்புண் கோலங்களை வரைந்திருக்கலாம்

தேசியத்தின் துக்க நிகழ்வாய்
ஏழ்மையும் இயலாமையும்
கொடிக் கம்பங்களில் அரை நிர்வாணமாய்
காற்றில் வசை பாடலாம்
இன்னும் அடுக்கடுக்காய்
வார்த்தைகளுக்குக் கட்டுப்படாமல்
இழவுச் சந்தைகளில் விலைபோகும் இனமானம்

விக்கிரமாதித்தனாய் தொடர்ந்து முயன்று
விண்ணப்பங்களையும் கோரிக்கைகளையும்
காற்று தேசத்தில் தூசுத் தட்ட அனுப்புகிறோம்
அவை வான மண்டலத்தில் மழைமேகக் கூட்டங்களாய்

ஒரு பகல் பொழுதும்
வெளிச்சத்தைத் தொலைத்துக் கொண்டது
ஒரு சூரிய பந்து

இருப்பினும் எங்களுக்குள்
இன்னும் மிச்சமிருக்கிறது
வைக்கோல் போருக்குள் வைத்த
ஒரு நெருப்புத்துண்டு...
நம்பிக்கையாய்!


நான் நானில்லை...



நினைவிலில்லை
மறந்துபோகிறது
ஞாபகப்படுத்துவதற்கு

ஒவ்வொரு கோணத்திலும்
தோய்வுகளில்
சரியும் தேகம்

அத்துமீறிய
இருள் திரள்கள்
ஒரு வெளிச்சத்திற்குள்

மறந்துபோன
மறதி கூட்டுக்குள்
முனகல்

விரிந்துகிடக்கும்
பாதைகளில்
முடமான பாதம்

விடியலில்கூட
மூடியே கிடக்கும்
விழிகள்

வெறுமையாய்போன
பஞ்ச மூலங்களில்
அழுகிய வீச்சம்

விரல் இடுக்குகளில்
பற்றவைத்த
தீப்பந்தங்களில்
குளுமை

நானும் நானுமாய்
தேடிக்கொண்டிருக்கும்
நான்.


சமாதியாகும் வரலாறு





மகாபாரதமும் இராமாயணமும்
புளித்துப்போனது
சிலப்பதிகாரமும் மணிமேகலையும்
கசந்து போனது

எங்களது
அறத்தேடல்களுக்கு
இங்கு
மாயையாய் பதில்

அடுக்கடுக்காய்
நகரும் பொழுதுகள்
மிடுக்காய் ஒன்றுமில்லை

தொலைந்துபோனதும்
தொலைத்ததும்
தவறியதும்
தவறவிட்டதும்
ஒரு போகிக்குள் சாம்பலானது

மருட்டிப் பார்க்கும்
உலகப் பந்து
உருப்படியாய்
வாழ்வதற்கு தடயம் இல்லை.

கைகளின் முடிச்சுகள்
அவிழ்க்கப்படாமல்
வாய்களுக்குப் பூட்டு

சுதந்திரம்
என்ன விலை?
உலகச் சந்தையில் பேரம்.

ஒரு சொட்டு
மூச்சுத் துளி
திணறிய
நாசிகளின் புலம்பல்

விரிந்து கிடக்கும்
பூமி
நம்மைப் பார்த்து
கைவிரித்தவாறு.

உதிரம் சிந்தியவர்களாய்
மேடைகளில் முழக்கம்

நாட்டை
விளைத்தவர்களாய்
ஏடுகளின் தலையங்கம்

விமர்சனவாதிகளின்
வெண்சாமரம்
புழுதிக்குள் புதைந்துபோகும்
தரவுகள்

ஒன்றும் தெரியாததாய்
புதிய விடியல்
சலவை செய்த
சூரியனின் புறப்பாடு

சிசுக்களுக்கு
கருவிலே மறக்கக்கற்றுக் கொடுக்கும்
வியூகம்
நமது தடயங்கள்

ஆடைகள்
களையப்பட்டு
நிர்வணமாய் வந்தேறிகள்

விலா எழும்புகளை
வில்லாய் முறித்து
தூக்கி நிறுத்திய
முதல் தலைமுறை

இன்றைய தலைமுறை
தேசியத்தில்
அடையாளத்தை
அடகு வைத்து
அந்நியமாய்

மாலை
ஒளித் துளிகளை
உறிஞ்சியவாறு
மெல்ல நகரும்
இருள் மேகங்கள்

இருட்டுக்குள்
எல்லாமே சமாதியாய்

நமது வரலாறும்.
நலிந்த நம்பிக்கைகள்



தேர்வு முடிவுகள்
வானைப் பிளக்கும்
கைத்தட்டல்கள்

மாலைகளின் குவியல்களில்
முகங்கள் மறைந்துபோயின.

மனப்பாத்திரங்களில்
நிரம்பி வழியும்
பாராட்டுத் திரவகங்கள்

வரலாற்றுத் தரவுகளாய்
பதியம் செய்யும் ஏடுகள்

கனவுகளை மறந்து
நனவுகளில்
குளிர்காயும் முகங்கள்

வாசலிலும்
கம்பிகளிலும்
பதியம் செய்த விழிகள்

ஆசை அணைகளை
முட்டிக்கொண்டு
எதிர்ப்பார்ப்புகள்

வண்ணக்கலவையில்
தோய்த்து
சலவை செய்த மனங்கள்

மௌனமாய் நகரும்
போர்க் காலங்கள்
கால்களால்
கோலத்தை அழித்தவாறு

கருப்பு வானத்தின்
அந்தித் துளிகளில்
மெதுவாய் கலையும் சாயங்கள்

வழுக்கி விழும்
இரவுப் போர்வையில்
வெளிச்சத்தின் பூபாளம்

பனிப்பொழுதில்
மொட்டவிழும் பூக்கள்
வாடியவாறு.




போராட்டங்கள்



போர்முனைகளில்
கூராயுதங்கள்
அணு ஆயுதங்களும்
கண்டிராத போராட்டம்

ஒவ்வொரு துளியாய்
நனையும் 
வாழ்க்கையின் முனைகள்

வெளிச்சப்படலத்தின்
வெளிநடப்பு
தற்காலிகமாய் ஒத்திவைப்பு

இப்பொழுது
காற்றும்
கற்றுக் கொண்டது
அவலங்களைக்
காதுகொடுத்துக் கேட்பதற்கு

எங்கள் பெயரும்
சிம்மாசனங்களில்
முன்மொழிவு
ஒரு சுவடிப்பு !

இங்கு எல்லாமே
வாடிக்கையானது
விழுந்தவர்களுக்கு!
வேடிக்கையானது
பார்ப்பவர்களுக்கு!

சிகரங்களைத் தொடுவதற்கு
வரிசையாய்ப்
போடப்பட்ட ஏணிகள்
கால்மிதிகள் இல்லாமல்

தேடல்களின் முயற்சிகள்
அரும்புவிடும்
நம்பிக்கை மொட்டுகளை
இரசித்தவாறு

உச்சங்களில்
இழுத்துச் சேர்ப்பதாய்
நின்று கொண்டு
வேடிக்கைக் காட்டும் கூட்டம்

ஏணிகளைப் பிடித்தவாறு
நாங்கள்
யார் ஏறுவது?
யார் தூக்கிவிடுவது?
போராட்டம்

இன்னும் தீர்ந்த்தாய் இல்லை
போராட்டம்
ஏக்கத்தோடு ஏணிகள்
நாளைய விடியல்களை
அடகு வைத்தவாறு !



விதி


எல்லாம் விதி
புலம்பலில் நாமும்
எங்கோ ஒரு வீதியில்

கிடைக்காதவைகளின்
பட்டியலின் நீளத்தில்
இறுதி பக்கத்தில்
விதியின் கையொப்பம்

ஆமோதிக்கும்
எண்ண அலைகளில்
குமரிக்கண்டமாய் நாமும்

தோட்டங்களையும்
தொடர்கதையான
அகன்ற சாலைகளையும்
அடிக்கடி காட்சி
சமைக்கின்றோம்

ஒரு நூற்றாண்டாய்
புலம்பல் புழுதி வீசியவாறு
மடிந்துபோன
நம்பக நாட்கள்

கிரக நகர்வுகளிலும்
கூட்டு எண்களிலும்
அடிக்கடி
மாறிப்போகும்
நமது
அடையாளங்கள்

வானத்தைத் தொட்டதாய்
பிரமிப்பு
இமயத்தை வென்றதாய்
ஆர்ப்பரிப்பு

ஏந்திய கைகளில்
விருட்சங்கள்
காலடியில் விரிந்து கிடக்கும்
பூமி

இன்னும்
வானம் பார்க்கிறோம்
நாளைய துறலுக்காக

அலுத்துக் கொண்டு
உள்ளுக்குள்
புழுங்கும் மனம்
எல்லாம் விதிப்படி!