அஃறிணையாய்......

நேசத்திற்குரிய
கோழையே!

உன்னால்
என் பேனா
மீண்டும்
உயிர்த்தெழுகிறது

கார்காலத்தில்
ஒரு நாள்
வியர்த்துக் கொட்டிய
ஓர் இரவில்
உன் நனவு
என் உறக்கத்தைக்
களைத்துப் போட்டது.

நீயும்
உன்னைப் போன்றோரும்
அடிக்கடி
உசுப்பி விடுகிறீர்கள்
எங்கள் தலைவர்களை

அதனால்
எப்பொழுதும்
ஐந்தாண்டுகளுக்கு
ஒரு முறை
அறிக்கை விடுபவர்கள்
இப்பொழுது
அடிக்கடி விடுகிறார்கள்
உன் மரணத்தில்

உன்னை
வார்த்தைத் தோட்டாக்களில்
துளை போடுவதற்குள்
கொஞ்சமாய்ப்
பாராட்டுகிறேன்

இந்த
அசட்டுத் தைரியம்
எமனுக்குக் கூட
வராது

எதிர்ப்பார்ப்புகள்
கடலாய்க்
கம்பளம் விரிக்க
எப்படி
இந்த
ஒற்றையடிப் பாதையில்
சிந்து பாடுகிறாய்?

கிடைக்கவில்லையென்றால்
எடுத்துக் கொள்கிறாயே
உயிரைத்
தற்கொலையென்ற
உடன்படிக்கையில்

அப்படியென்றால்
நீ
கருவிலேயே
விலகியிருக்க வேண்டும்
மற்ற
சகோதர் அணுக்களுக்கு
வழிவிட்டு

அறுபதுகளில்
அறுத்துப்போட வேண்டிய
ஆசை விழிதுகளை
இருபதுகளிலேயே
அறுத்து விட்டாயே?

தன்னம்பிக்கை
ஆயுதங்களை இழந்து
போர்க்கள முச்சந்தியில்
நீ மட்டும்
நிராயுதபாணியாய்.....

நிம்மதியாய்
நீ மட்டும்
பாடையில்
தாயும் தந்தையும்
உடன் பிறப்புகளும்
உடன்கட்டையில்...

கோழையே?
கொலை வெறியனே?
எதற்கு
ஆர்ப்பரிக்கிறாய்
சுனாமியாய்

வழுக்கிவிழும்
சூரியனும்
அவிந்துபோகும்
நட்சத்திரமும்
தேய்ந்துபோகும்
நிலவும்கூட

மீண்டும் மீண்டும்
உதிர்ந்த மலராய்
உயித்தெழும்போது

அஃறிணையும்
உயர்திணையாய்.........

நீ மட்டும்
அஃறிணையாய்.!